ابهر؛ نمره قبولی در سرانههای فرهنگی ندارد
بهزاد آهنگری در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ گفت: بارها در کتابهای مدیریت شهری و از زبان بزرگان این علم گفته شده است: شهر صرفاً مجموعهای از در و دیوار، مصالح و تأسیسات فیزیکی نیست. شهرها برای انسانها ساخته شدهاند.
بیشتر بخوانید
وی با بیان اینکه طبیعتاً نیازهای انسانها در شهر، باید اولویت اصلی طراحان و مدیران شهری باشد، افزود: حتی از دیدگاه غربی و رویکردهای انسانمحور، نیازهای فیزیولوژیک انسان چه مسائل جسمی و چه روانی در اولویت قرار دارد.
کارشناس مسائل مدیریت شهری با اشاره به اینکه انسانها نیاز دارند شهر، نیازهای اولیه آنها را تأمین کند، تصریح کرد: همانطور که اقتصادشان را تأمین میکند، آموزششان را با مدرسه، و درمانشان را با مراکز درمانی.
وی خاطرنشان کرد: این وظیفه ذاتی ابعاد مختلف شهر است: اقتصاد، تجارت، درمان، ورزش، آموزش. همه اینها باید توسط مدیریت شهری تأمین شود.
آهنگری با توضیح اینکه چیزی که انسان را پویا، سرزنده، شاداب و سالم نگه میدارد، روح و روان اوست، یادآور شد: شهروندان، همانطور که نیاز جسمی و فیزیکی آنها باید تأمین شود، نیاز روحی و روانی هم باید تأمین شود.
وی با تأکید بر اینکه آنچه نیاز روحی و روانی انسانها را رفع میکند، در کنار همنشینی و معاشرت با یکدیگر در فضاهای مختلف شکل میگیرد، اظهار کرد: مکانهای فرهنگی و اجتماعی، یکی از مهمترین فضاهای تأمینکننده نیازهای روحی و روانی و زمینهساز معاشرت انسانی هستند.
کارشناس مسائل مدیریت شهری متذکر شد: هر تعریفی از این فضاها داشته باشیم چه فضاهای معنوی مانند مساجد، بقاع متبرکه، امامزادهها، حسینیهها و تکایا و چه تعریفهای مدرنتر مانند فرهنگسراها، سالنهای نمایش، تئاتر، سینما و موسیقی همگی میتوانند به آرامش روان انسان کمک کنند.
وی با اشاره به اینکه در دهههای اخیر، با رشد شهرنشینی و دوری انسان از دامن طبیعت، بوستانهای شهری، پارکها و پردیسها نیز جایگزین فضاهای طبیعی شدهاند، تأکید کرد: مردم برای آرامش روانی خود ناگزیر به این مکانها مراجعه میکنند.
آهنگری با اشاره به تحقیقات امروزی گفت: در بسیاری از شهرهایی که پیشرو نیستند، کمبود سرانههای فرهنگی، اجتماعی، ورزشی و بهویژه پارکها و فضای سبز، به یکی از معضلات اساسی تبدیل شده است.
وی عنوان کرد: اگر شهر خود را با این شاخصها بسنجیم، هرگونه نقص و نقیصهای در این سرانهها، مستقیماً به سلامت روان و افزایش آسیبهای روحی و روانی مردم ارتباط پیدا میکند.
کارشناس مسائل مدیریت شهری در خصوص متولیان این حوزه بیان داشت: در شهرهای کوچک، سازمان تربیت بدنی متولی سرانه ورزشی است. سازمانهایی مثل ارشاد و تبلیغات اسلامی متولی مکانهای فرهنگی.
وی با بیان اينکه در کلانشهرها، شهرداریها هم میتوانند در این مقولات ورود کنند و سرانهها را تکمیل نمایند، اظهار داشت: در زمینه پارک و فضای سبز نیز مسئولیت مستقیماً بر عهده شهرداری و شورای شهر است. اگر سرانهها استاندارد باشند چه استاندارد بینالمللی و چه عرف ملی طبیعتاً نیازهای افراد تأمین خواهد شد.
آهنگری در ادامه به وضعیت شهر ابهر پرداخت و گفت: در شهر ما، نیازی به سنجش و متر و ارقام نیست. شما به راحتی میتوانید کمبود بوستانها، فضاهای فرهنگی، ورزشی و پارک را مشاهده کنید.
وی با تأکيد بر اينکه در خیابان امام، از مصلی تا میدان شهرداری، هیچکدام از این امکانات دیده نمیشود، تصریح کرد: در خیابان ۱۷ شهریور، تنها شاید در انتهای آن بوستانی مشاهده کنید.در منطقه پانزده خرداد، سرانه ورزشی و فضای سبز به شدت محدود است.
کارشناس مسائل مدیریت شهری افزود: فضایی که انسان بتواند لحظاتی از خستگی، ترافیک و آلودگی صوتی شهر رها شود و بیاساید، مشاهده نمیکنیم.
وی تأکید کرد: تنها سرمایه قدیمی ما، داشتههای طبیعی خدادادی بوده است. رودخانه «رود» و حاشیه آن، جنگلهای اطراف، باغات، و به ویژه پارک پردیس، اما نتوانستیم از آنها به درستی استفاده کنیم. در نگهداشت آنها، کاشت و نگهداشت درختان و گلها، ایجاد فضای بازی برای کودکان و وسایل ورزشی برای سالمندان، بسیار کمبود داریم.
آهنگری با تأکید بر اینکه نتوانستیم سرمایهگذار جذب کنیم تا سالنهای تفریحی، به ویژه پارکهای آبی، احداث شوند، بیان داشت: در سرانه ورزشهای آبی و استخر نیز بسیار محدود هستیم. علیرغم اینکه جغرافیای ما نسبت به جاهای دیگر خشکسالی شدید ندارد و میتوانیم آب مورد نیاز را تأمین کنیم، اما در این زمینه موفق نبودهایم.
وی گفت: در کل، نمره خوبی نه به شهرمان، نه به مدیریت شهری، نه به امکاناتمان از بابت سرانه فضای سبز، پارکها، بوستانها، تفریحات و فضاهای فرهنگی نمیدهیم. سالن سینما سالهاست تعطیل شده. تئاتر نداریم. سالن موسیقی حرفهای نداریم.
کارشناس مسائل مدیریت شهری توضیح داد: با این کمبودها یعنی روح و روان مردم آسیبپذیرتر میشود. یعنی افزایش مهاجرت جوانان به شهرهای دیگر. یعنی افزایش بیماریهای روحی، افسردگی و پرخاشگری. اگر باغات اطراف ابهر نبود، آسیب این مسئله در شهر ما بسیار بیشتر از این بود.
انتهای خبر/